Lichtstraaltjes

Zohra Noach

De lichtstraaltjes in dit boekje

kunnen het eigen menselijk pad bijlichten

Zohra Noach

Soms, in een flits van herkenning

valt het masker, een schaduw gaat leven

een schaduw vraagt om erkenning

is hij niet een mens, een geestelijk wezen?

Woorden zijn boden van het hart

Liefde heet de poort

Staat het hart voor het woord?

Wees als een kind

accepteer, laat los

ervaar jouw kracht, jouw licht, jouw liefde

Geeft elkaar de hand over de hele wereld

en maak van deze blauwe planeet

een planeet van liefde

van begrip

van harmonie

Bron van licht in ons diepste zijn

geef ons één weg om samen te lopen

te werken, in vertrouwen in ons Zijn

samen te leven, te danken en te hopen

Ik had een droom van zo groot licht

dat al wat leeft, heeft één gezicht

droom niet mijn broeder, mijn zuster, maar strijdt

opdat wij eens in liefde

van een droom worden bevrijd

Voorbije levens, een snoer aaneengeregen

Ik ben die ik ben, levend in het mijn

een mens, de som van al zijn levens

een enkele, om mens te zijn

Heb jezelf lief

opdat je je naaste kunt liefhebben

Zo richt je dan tot je naaste

en ontsteek het vuur van liefde in je eigen hart

Laat het denken een baken van licht zijn

❦

Straal als de ster die je bent

Ogen kijken mij aan

mensen trekken voorbij in een lange rij

zij kijken met verwondering, zien mij staan

wie zijn zij, herkennen zij mij?

Zie ik jouw ogen in mijn hart?

Mijn hartewarmte schenkt mij nieuwe kracht

In jouw ogen herken ik mijzelf

Vriend, zie je mijn uitgestoken hand?

Licht en schaduw

herken ik mijn eigen licht?

In de stilte van het zijn

zingt jouw eigen naam

❦

Eenvoud, huis van rijkdom

In een wolk van lawaai, eiland van rust

stille natuur, verwachting berust

Herzie de oude waarden

laat het vernieuwde bewustzijn

deze oude waarden

tot nieuw leven leiden

Bewustzijn is als een bloem

het onbewuste is als een knop

die in Gods glorie ontluikt

verlicht door Zijn zonnestralen

Mensen van nu levend in het heden

hoe lang nog is de weg die wij gaan?

Emoties, karma, demon van het verleden

herken de levende mens, zie hem nu staan

Laat mij niet dansen op een andere toon

niet handelen vanuit een andere macht

ontwaak mijn zijn, leef vanuit mijn eigen kracht

Laten wij met elkaar

een kring van energieën vormen

waarin de menselijke warmte

de poort tot broederschap zal zijn

Ik ben een zegel aan jouw hart

een sleutel tot jouw zijn

Jij bent de poort tot mijn hart

wanneer liefde bloeit in ons zijn

Laat mij niet begeren wat mij niet wordt gegeven

Laat mij zijn een rode roos, trillend van Uw leven

Wordt vrij

vrij om te luisteren naar de stem van je hart

Mens herken mij in je eigen wezen

ik ben je broeder, niet je schaduwbeeld

kijk mij aan, wil je dan niet weten

ik ben een mens, geen schaduwbeeld?

In een wereld van haast en steen

klopt toch ieders mensenhart

Ben ik de aarde, diep in mijzelf?

Ben ik de hemel die op mij wacht?

Ik ben Gods licht, diep in mijzelf

Jij schenkt mij jouw tederheid

Ik herken jou in mijn vrede

In liefde zijn wij elkaar toegewijd

Ons verbond, een oase van vreugde

De liefde in je eigen hart is de enige poort

waardoor je tot vernieuwing in jezelf kunt komen

De poort van het heden

is de toekomst van het verleden

© 1997 Zohra Noach, Zohra Noach Foundation

Teksten: Zohra Noach

Tekeningen: An Kempers-Siers

Uit deze uitgave mogen uitsluitend de originele teksten

in ongewijzigde vorm worden overgenomen met vermelding

van de bron en de naam van de auteur

www.psychosofia.nl

www.zohranoachfoundation.nl

www.zohranoachpublicaties.nl